saraiki poetry facebook 40

سرائیکی شاعری فیس بک saraiki poetry facebook

ساڈے تن تے لگیاں معاف تینوں
ساڈے من تے لگیاں رب پچھسی


اساں رو کے آکھڑاں مر گئے ہاں
انہاں ہنس کےآکھڑاں خیر اے


ﺗﯿﻨُﻮﮞ ﻣِﻠﯿﺎ ﻣﺎنڑ ﺣُﺴﻦ ﺩﺍ
ﺳﺎﮈﮮ ﻣَﺘﮭﮯ ﻋِﺸﻖ ﺩِﯾﺎﮞ ﻟِﯿﮑﺎﮞ


ساڈى ياد غريب دے بال وانگواں
توں جتنا روک، اوو ول آسى….


کونڑ اے مرحوم آساں دا جنازہ چائی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ہار گاٹے پائی ودائے

شکلوں تاں کوئی شاہ دسیندائے لٹ لیا تقریر ہس
ویکھ کے روندا ھے کوئی دل دے وچ تصویر ہس
لگدا ھے کہیں لگدے خاطر تخت نوں ٹھکرائی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ہار گاٹے پائی ودائے

اس دا کہیں دے جھوٹے وعدے تے بڑا اعتبار ہا
کہیں بے قدرے نال اس نوں حد توں ودھ کے پیار ہا
چپ دی جیل اچ ڈھلدی رت دے راز کل اڈھرائی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ہار گاٹے پائی ودائے

آؤ پچھیے اس دی بربادی دے کے اسباب ہن
وسدے شہر اچ اس دے بھانڑیں ہاسے کیوں نایاب ہن
اکھیاں دے چڑھدی عمر وچ کیوں اے ساونڑ لائی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ہار گاٹے پائی ودائے

سچی دس اے اجنبی توں کونڑ ایں کے تعریف ھئی
راہ بھلینائیں کئیں بشر لے آونڑی تشریف ھئی
کونڑ ظالم جیندیاں تن قبر تائیں اپڑائی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ہار گاٹے پائی ودائے

منسیں نئیں پر ہے حقیقت میں کدی سردار ہم
اپنڑیں رعیّت دے وچوں ہک شخص دا حبدار ہم
اج او دشمنڑ دے سہارے میرے اوڈھر لاہی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ہار گاٹے پائی ودائے

توبہ میری اے تاں میری مفلسی دی ڈھال ھا
میرے سکھ دا اپنڑیں ساہ ساہ نال رکھدا خیال ھا
مر ونجاں اے میرا محسن انج دا رنگ اپنائی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ھار گاٹے پائی ودائے

دس توں مینوں ناں خدا دائی معاف کر میں بے کس آں
کہیں دے وقتی بخت تے کہیں غرض خاطر ڈوہل پیاں

رنجگی نئیں پر تیرا خادم بھار کتنے چائی ودائے
سسکیاں تے بے کسی دے ہار گاٹے پائی ودائے


جیڑھی ٹردیاں تئیں تصویر ڈتی اوھا اج تصویر ونجائ بیٹھاں .

جیڑھے نقش لواۓ ھانی پیراں دے اوھے چم چم یار مٹائ بیٹھاں.

آ ڈیکھ تا سہی تیڈے ھجر دے وچ کیہاں کملا حال بڑائیں بیٹھاں.

ھے عمر اٹھارہ سال اجاں میں ٹیک دیوار دی لائ بیٹھاں.


رُت بدلی ہر شئے بدل گئی نہ پیار دے اُو سُر تال ریہے
اُڈ پُڈ گئے جُھوک دے رنگ سارے نہ کُھوہ کَھاڈا نہ مال ریہے
میں اَپڑیں وال نہ تھی سَگیم میڈے سر تے نچدا کال ریہے
نئیں غافل در تے لَنگھ آیا توڑے وسدا پاڑے نال ریہے


تیں آکھیا ھائ دلدار مٹھا ساڈا توڑ دا ساتھ نبھیسیں
نہ سوچیا ہم غم بھنوراں وچ ساکوں کلھیں چھوڑ تے ویسیں


مجبور جوانی میڈی اے تو حسن دا شاہ تیکوں کیا پروا

توخوش وسدیں وچ غیراں دے میڈی جھوک تباہ تیکوں کیا پروا

تیڈے رستے وچ پۓ پھل کردن میڈے اوکھے راہ تیکوں کیا پروا

بھانویں شاکر تیڈی مونجھ کنوں میڈے نکلن ساہ تیکوں کیا پروا


خود رول کے آھدائیں رل گئے ھیں .
توں گول تاں سہی میں لبھ پوساں.
،،،،
جیویں رولیا ھئی اونویں رولیں وچ 
جند رول تاں سہی میں لبھ پوساں.
،،،،
یا غیر دی کہیں ھک گالھ کنوں
دل کھول تاں سہی میں لبھ پوساں.
،،،،
میڈا ناں گھن”شاکر” ہک واری
لب چول تاں سہی میں لبھ پوساں


ﺳﺎﮞ ﺳﮍ ﮔﺌﮯ ﮬﯿﮟ ﺗﺎﮞ ﮐﯿﺎ ﺗﮭﯽ ﮔﺌﮯ 
ﺍﺳﺎﮞ ﻣﻠﮏ ﺗﯿﮉﮮ ﺩﮮ ﮐﻤﻠﮯ ﮐﻮﺟﮭﮯ 
ﺍﺳﺎﮞ ﭘﮑﮭﯽ ﻭﺍﺱ ﮐُﭩﺎﻧﮯ ،ﮐَﻤﯽ 
ﺳﺎﮈﺍ ﺟﯿﻮﻧﮍ ﮐﯿﺎ،ﺳﺎﮈﺍ ﻣﺮﻧﮍ ﮐﯿﺎ 
ﮐﻮﺋﯽ ﺑﻢ ﺩﮬﻤﺎﮐﮧ ﻣﺎﺭ ﮈﯾﻮﮮ 
ﮐﻮﺋﯽ ﭨﯿﻨﮑﺮ ﺭﻭﮈ ﺗﮯ ﺳﺎﮌ ﺳﭩﮯ
ﮐﻮﺋﯽ ﭼﻮﮎ،ﭼﻮﺭﺍﮨﮯ،ﺍﯾﻢ ﭘﯽ ﺍﮮ
ﺳﺎﮐﻮﮞ ﮐﺎﺭ ﺩﮮ ﮨﯿﭩﮫ ﻟﺘﺎڑ ﮈﯾﻮﮮ
ﮐﻮﺋﯽ ﻋﯿﺪ ،ﺑﻘﺮ ﻋﯿﺪ، ﻣﺤﺮﻡ ﮬﮯ
ﮨﺮ ﺟﺸﻦ ﺗﮯ ﺳﺎﮈﺍ ﻣﺎﺗﻢ ﮬﮯ
ﺍﺳﺎﮞ ﻟﻮﮎ ﺟﻮ ﺟﻤﺪﻭﮞ ﻣﺮﻧﮍ ﮐﯿﺘﮯ
ﯾﺎ ﺧﺎﻥ ﺩﯼ ﭼﺎﮐﺮﯼ ﮐﺮﻧﮍ ﮐﯿﺘﮯ
ﺗﻮﮞ ﺧﻮﺵ ﺗﮭﯽ ﻟﻨﺪﻥ ﻋﯿﺪ ﻣﻨﺎ
ﺗﯿﮉﺍ ﻗﻮﻡ ﺩﮮ ﻧﺎﻝ ﺗﻌﻠﻖ ﮐﯿﺎ
ﺗﯿﮉﮮ ﺣﺴﻦ،ﺣﺴﯿﻦ ﺩﯼ ﺧﯿﺮ ﮬﻮﻭﺋﮯ
ﺗﯿﮉﯼ ﻣﺮﯾﻢ ﺑﯽ ﺑﯽ ﺭﺍﺝ ﮐﺮﮮ
ﺍﺳﺎﮞ ﺭﻝ ﮔﺌﯿﮟ ﺩﯼ ﺗﻮﮞ ﻓﮑﺮ ﻧﮧ ﮐﺮ
ﺍﺳﺎﮞ ﮐﮩﮍﯼ ﯾﺎﺭ ﻗﻄﺎﺭ ﺍﭺ ﮬﺎﺋﯿﮟ


بارش، تیز ہوا تے بدل، سبھ دی اپنی تھاں ہوندی اے
دُھپ وی بھانویں چنگی لگے، چھاں تے آخر چھاں ہوندی اے
بھین، بھرا، ابا یا پُتر، سارے ای رشتے وَدھیا نیں
پوری دنیا گھُم کے ڈِٹھا، ماں تے آخر ماں ہوندی اے


انہاں نکیاں نکیاں کنڑیاں وچ… 
توں نال ہوندا وڈی چس آندی…


میں اے گل ناں تسلیم کریندا ملاقات دا معنا عیداے،

ملاقاتاں امر تےھوندیاں ہن ھوندا محض بہانہ عیداے،

کسےرُت اچ لگدےمل پوون اوہو وقت سہانہ عیداے،

جئیندےشاکر لگدے کول ھوون اُنھاں کانڑ روزانہ عیداے،


دعویٰ اے مِرا یار کدیں یاد کریسیں
بے لوث مِرا پیار کدیں یاد کریسیں
گھبرایا نئیں ظُلماں توں زندگی دا جواری
کیڈا ہائی وفا دار کدیں یاد کریسیں
لفظاں دے سمندر چوں ھِک لفظ تے روسیں
اوہ لفظ ہاہ اِنکار کدیں یاد کریسیں
وِکدے نئیں سدا یوسُف ازمائش ہاہ رب دی
اے مصر دا بازار کدیں یاد کریسیں
مقتول دے تڑپنڑ تے وفا چیخ کے بولی
تقدیر دی تلوار کدیں یاد کریسیں
“عابد” دی غزل سُنڑ کے احساس کریسیں
کِتنڑاں ہاہ اوہ غمخوار کدیں یاد کریسیں


نبھا نہ سگیں تاں سہارا نہ ڈیویں
کوئی خواب میکوں اُدھارا نہ ڈیویں

زمانے دے رلے جے ماریں توں پتھر
رقیباں کوں اکھ دا اشارہ نا ڈیویں

میڈا ہتھ پکڑ کے جے ول چھوڑ ڈیویں
بھنور اچ میں ٹھیک آں کنارہ نا ڈیویں

سجن تیڈی نفرت ملاوٹ تو پاک ھئے
محبت دا دھوکہ دوبارہ نا ڈیویں

عمر کھپدیں ساری گزاری اے شاکرؔ
بڈھیپے دے وچ توں کھپارا نا ڈیویں​


فکر دا سج ابھردا ہئے سوچیندیاں شام تھی ویندی
خیالیں وچ سکون اجکل گولیندیاں شام تھی ویندی
انھاں دے بال ساری رات روندین، بُھک توں سُمدے نئی
جنھاں دی کہیں دے بالاں کوں کھڈیندیاں شام تھی ویندی
غریباں دی دعا یارب خبر نہیں کن کریندا ہیں
سدا ہنجوؤاں دی تسبیح کُوں پھریندیاں شام تھی ویندی
کڈھیں تاں دُکھ وی ٹل ویسن کڈھیں تاں سکھ دے ساھ ولسن
پُلا خالی خیالاں دے پکیندیاں شام تھی ویندی
مینڈا رازق رعایت کر نمازاں رات دیاں کردے
جو روٹی رات دی پوری کریندیاں شام تھی ویندی
میں شاکر بُھک دا ماریا ہاں مگر حاتم تُوں گھٹ کائینی
قلم خیرات مینڈی ہے چلیندیاں شام تھی ویندی


اے پوری تھیوے نہ تھیوے مگر بیکار نئیں ویندی
دُعا شاکر توُں منگی رکھ، دُعا جانڑے، خدا جانڑے


اساں اُجڑے ہاں تاں وس پوسوں 
رکھیں وسنڑ دی جاہ متاں توں اُجڑیں


کہیں غیر دی سانول اوقات نا ہئی،،،
ساکوں جگری یار تباہ کرگئے۔۔۔۔۔۔


جے تنگ ہوویں ساڈی ذات کنوں
ڈے صاف ڈسا تیڈی جان چھٹے

رب توں منگی ضائع نئی تھیندی
منگ ڈیکھ دعا تیڈی جان چھٹے

تیکو پیار کیتم تیڈا مجرم ہاں
ڈے سخت سزا تیڈی جان چھٹے

ایویں مار نہ شاکِر قسطیں وچ
یک مُشت مُکا تیڈی جان چھٹے

اس خبر پر اپنی رائے کا اظہار کریں

اپنا تبصرہ بھیجیں